Przedmowa

Tekst, który Państwo będą czytać jest wynikiem wieloletnich obserwacji człowieka – „Podróżnika”. Obserwacji zarówno w znaczeniu indywidualnym – opisu swojego świata przez pacjenta jak i społecznym – wrażeń, refleksji, doznań członków zespołu terapeutycznego. Do opisu doświadczenia zdrowienia użyto języka dygresyjnego, emocjonalnego a czasem nawet dziwnego. Takie też są opisywane doświadczenia. Opis metod stosowanych w leczeniu wymagał użycia języka refleksyjnego a nawet żargonu zawodowego, używanego w gabinetach lekarskich i psychologicznych szpitali psychiatrycznych. Warto zwrócić uwagę, że proces zdrowienia pacjenta, bardzo ciężko chorującego, rozpoczął się na oddziale stacjonarnym dzięki wykorzystaniu umiejętności terapeutycznych różnych członków zespołu. Te umiejętności terapeutyczne obejmują takie kwestie jak uważność, brak opresyjności, konsekwencja w postępowaniu, umiejętne stawianie granic, urealnianie. Proszę zobaczyć ile trudu i czasu potrzeba było aby pomóc „Podróżnikowi” wyjść z jaskini Polifema. To także tekst o tym jak ważnymi i często nie wystarczająco wykorzystywanymi możliwościami terapeutycznymi dysponują stacjonarne oddziały psychiatryczne. Mamy nadzieję, że tekst stanie się inspiracją dla pracowników psychiatrii pracujących z pacjentami psychotycznymi, nie tylko na oddziałach stacjonarnych. Liczymy na krytyczne uwagi Czytelników. Im bardziej krytyczne tym lepsze będą kolejne rozdziały planowanej książki, pisane przez kolejnych Autorów.
dr n. med. Łukasz Cichocki

Następna publikacja