Oddział Leczenia Zaburzeń Osobowości i Nerwic (OLZON)

Kontakt

Tel. (12 )6524 317

Poczta elektroniczna: olzo@babinski.pl

Oddział Leczenia Zaburzeń Osobowości i Nerwic mieści się w budynku 102 i dysponuje 35  miejscami dla pacjentów leczonych w trybie stacjonarnym. Jest jednostką specjalistyczną, zajmującą się  leczeniem tzw. specyficznych zaburzeń osobowości, w głównej mierze tych, których patologia dotyczy struktury charakteru – osobowości paranoicznej, schizoidalnej, borderline, narcystycznej czy histrionicznej.

Pacjentów z głębokimi zaburzeniami osobowości, w odróżnieniu od nerwicowych i tych z lżejszą patologią osobowości trudno jest leczyć tylko w warunkach ambulatoryjnych czy oddziału dziennego. Odpowiedzią na te potrzeby jest utworzenie w Szpitalu Babińskiego oddziału stacjonarnego, na którym można podjąć adekwatne leczenie pacjentów z tego rodzaju schorzeniami. Pacjenci ci mają za sobą zazwyczaj historię wielokrotnych hospitalizacji psychiatrycznych spowodowanymi depresją, samouszkodzeniami, próbami i tendencjami i samobójczymi, uzależnieniami oraz zaburzeniami jedzenia. Oddział Leczenia Zaburzeń Osobowości i Nerwic przyjmuje do leczenia kobiety i mężczyzn po ukończeniu 18 roku życia.

Do leczenia w Oddziale, nie kwalifikują się pacjenci z rozpoznaniem schizofrenii,  z zaburzeniem osobowości typu antysocjalnego, z wysokim ryzykiem używania przemocy, w trakcie spraw sądowych oraz Pacjenci uzależnieni od alkoholu, substancji psychoaktywnych, leków, bez sześciomiesięcznego okresu abstynencji.

Procedura przyjęcia

Pacjenci przyjmowani są po przejściu czteroetapowej procedury kwalifikacji.

Wskazane jest skierowanie z opisem dotychczasowego przebiegu leczenia. W celu ustalenia terminu swojej pierwszej konsultacji, należy skontaktować się samodzielnie i telefonicznie z Pielęgniarką Oddziałową – nr tel. 12 652 43 17, w godzinach między 8.00 a 14.30, w środy wyjątkowo między 8.00 a 10.00. Pacjent zapisywany jest wówczas na Liście Oczekujących, zgodnie z obowiązującą nas procedurą, która jest wymagana przez NFZ. Zapisując się na Listę należy podać numer telefonu kontaktowego, numer pesel i adres zamieszkania. Ustalony termin jest obowiązujący.

Dla pacjentów, którym szczególnie zależy na szybkim podjęciu terapii, ustalona jest procedura potwierdzenia swej gotowości telefonicznie. Dla tych osób możliwe jest przyjęcie na niewykorzystane miejsce z Listy Oczekujących (jeśli ktoś z tej Listy nie zgłosił się na leczenie lub z niego zrezygnował).

Rozmowa z lekarzem – konsultantem. W jej trakcie podejmowana jest decyzja o kwalifikacji do następnych konsultacji, bądź o dyskwalifikacji z powodu: błędnego skierowania, braku własnej motywacji lub chęci do zastanawiania się nad swoimi przeżyciami, czy nie zachowania abstynencji od alkoholu i środków psychoaktywnych. Również nasilenie pewnych cech, np. antysocjalnych u osób z rozpoznaniem różnych specyficznych zaburzeń osobowości może uniemożliwiać leczenie w warunkach oddziału.

Wywiad życiorysowyz poprzedniego leczenia szpitalnego.

Kwalifikacja psychoterapeutyczna – z psychoterapeutą

Po omówieniu kandydata w zespole terapeutycznym – rozmowa z ordynatorem lub zastępcą

Rocznie przyjmowanych jest na oddział ok. 70 – 80 pacjentów.

Terapia

Leczenie na oddziale trwa 24 tygodnie. Głównymi metodami leczenia są indywidualna psychoterapia psychoanalityczna, analitycznie zorientowana psychoterapia grupowa, społeczność terapeutyczna.

Psychoanalityczna terapia indywidualna jest metodą leczenia polegającą na tworzeniu relacji miedzy terapeutą a pacjentem, w której możliwe jest bezpieczne powierzanie terapeucie bolesnych i trudnych obszarów życia pacjenta (jego wewnętrznego, intrapsychicznego świata). W procesie terapii terapeuta wraz z pacjentem podejmują próbę łączenia, rozumienia i myślenia o tym, w jaki sposób nieświadome obszary wewnętrznego świata wpływają na jakość życia pacjenta: jego sposób przeżywania siebie, budowania relacji z innymi ludźmi, podejmowania ról życiowych. Celem jest pomieszczenie dysfunkcjonalnych sposobów funkcjonowania w relacji terapeutycznej, gdzie mogą zostać przyjęte, nazwane, przemyślane i zrozumiane. Zakładamy, że wspólne myślenie terapeuty i pacjenta o tym co bolesne i raniące daje możliwość rozumienia tego, co dzieje się w wewnętrznym świecie pacjenta i sposobu, w jaki rzeczywistość intrapsychiczna wpływa na jego funkcjonowanie w zewnętrznym świecie. Możliwa staje się wtedy zmiana w sferze emocji, myśli i zachowań.

Psychoanalityczna psychoterapia grupowa osadzona w kontekście Oddziału i jego społeczności terapeutycznej dostarcza nowych sposobów doświadczania siebie w relacjach z drugą osobą, czy też w grupie. Psychoterapeuta, a także inni uczestnicy terapii, funkcjonują jak „lustro”, które konfrontuje poszczególnych pacjentów z ich sposobem „bycia” z ludźmi. Doświadczają oni możliwości rozwiązywania problemów poprzez rozmawianie o nich i zrozumienie, a nie tylko poprzez zamienianie trudnych emocji w działanie, które często jest bardzo niszczące. Sytuacje, w których patologiczne wzorce funkcjonowania pacjenta są nie tylko widoczne, ale mogą być omawiane i reflektowane umożliwiają im kontakt z tym, co w nich niedojrzałe i destrukcyjne. Jeśli w trakcie trwania psychoterapii wytworzy się podstawowy poziom bezpieczeństwa i zaufania, może to prowadzić do zmiany tych patologicznych schematów funkcjonowania, które w sposób znaczący zakłócały dotychczas emocjonalne, czy społeczne funkcjonowanie pacjenta. W kontekście związku terapeutycznego ważne jest, aby powstała przestrzeń do rozmawiania, reflektowania tego, w jaki sposób życie psychiczne pacjentów wpływa na ich możliwości adaptacyjne oraz to, żeby w tej przestrzeni terapeutycznej mogła dokonywać się zmiana na poziomie struktury osobowości. Sesje psychoterapii wraz z wyznaczonym dla nich jasno czasem i przestrzenią dają wyjątkowe możliwości badania realności pacjenta w szczególnym rodzaju relacji terapeutycznej, a więc nazwanie tego co dotychczas było nienazwane i nieświadome. Psychoterapeuci Oddziału pracują wg. standardów metody psychoanalitycznej przyjętych m.in. przez Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychoanalitycznej, w tym regularnej superwizji oraz stałego szkolenia i rozwoju.

Społeczność terapeutyczna czy milieu terapeutyczne stanowi kontekst działań stricte terapeutycznych, tj. psychoterapii indywidualnej czy grupowej. Jest też sama w sobie metodą dokonywania zmian w pacjentach – uczestnikach społeczności. Emocje i konflikty, z którymi oni słabo sobie radzą są doświadczane przez innych członków społeczności. Aby nie doszło do eskalacji – owe emocje i konflikty, jakie rozgrywają się pomiędzy pacjentami muszą zostać omówione i skontenerowane przez społeczność. Jej rolą jest też konfrontowanie uczestników z realnością. Przeżywanie przez pacjenta, tego co kto o nim powiedział, czy tego, co ktoś sobie może o nim myśleć, często ma się nijak do rzeczywistości. Społeczność uczy także pacjentów nazywać uczucia wobec innych, co pozwala na zmniejszenie lęków, frustracji, agresji wobec otoczenia czy innych osób.

Inne formy leczenia, takie jak: farmakoterapia, terapia zajęciowa, psychorysunek, biblioterapia, muzykoterapia – mają charakter pomocniczy. W ramach zajęć terapeutycznych pacjenci zajmują się rysunkiem, malowaniem, odlewami z gipsu, czy makramą.

Społeczność terapeutyczna ZA BRAMĄ – dla pacjentów, którzy zakończyli leczenie na oddziale 7F. Projekt kierowany jest do osób, które po okresie doświadczenia intensywnej terapii, chcą kontynuować proces naprawiania relacji z ludźmi oraz różnych deficytów i powrotu do realizowania swoich ról społecznych – w rodzinach oraz środowisku zawodowym. Spotkania społeczności  terapeutycznej odbywają się w drugą i czwartą środę miesiąca na terenie szpitala. Liczebność takiej społeczności to do 12 uczestników, czas spotkania: 90 min. Uczestnictwo poprzedzone konsultacją z terapeutą społeczności – p. Piotrem Biernackim, tel. na oddział: 12 65 24 317. Pacjenci ambulatorium mogą korzystać z kwalifikowanej konsultacji psychiatrycznej wraz z ustaleniem ewentualnego leczenia farmakologicznego.

Model leczenia, na którym opiera się OLZOiN jest od sześćdziesięciu lat realizowany w Wielkiej Brytanii w szpitalach Cassel w Richmond czy Henderson w Londynie. Dr Marco Chiesa – psychiatra, psychoanalityk, szef jednostki badawczej szpitala Cassel przedstawiając w 2005 r. w tutejszym szpitalu doświadczenia i badania swojego zespołu dotyczące interwencji psychospołecznej wobec pacjentów z zaburzeniami osobowości po leczeniu szpitalnym, utwierdził zespół OLZOiN w zamiarach kontynuowania projektu wsparcia poszpitalnego.

W 2004 r. OLZOiN uczestniczył w pracach sieci Community of Communities wypracowującej standardy jakościowe dla społeczności terapeutycznych. CoC jest projektem jednostki badawczej The Royal College of Psychiatrists oraz Association of Therapeutic Communities.

Ordynator – lek. med. Ewa Niezgoda – specjalista psychiatra, psychoterapeuta, superwizor Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego

Pielęgniarka oddziałowa –mgr Halina Ożóg